 | | |
| | |
|
Spaces home  ~hANd The sIngER~PhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
|
ทักทายกันได้ที่นี่ครับ!
|
~hANd The sIngER~I found myself : ถึงมันจะเลือนลาง แต่ก็เป็นทางที่เลือกเดิน
March 05 ด้ายแดง : การเดินทางที่แสนพิเศษ
....ในหลายๆ ความเชื่อเกี่ยวกับความรัก และคู่ชีวิต ..
ความเชื่ออันนึงที่เชื่อว่า.. คู่ชีวิตที่แท้จริง จะมีด้ายสีแดงผูกที่นิ้วก้อยข้างซ้าย เชื่อมกันไว้ รอจนวันนึง..ด้ายสีแดงนี้จะนำให้เขาทั้งสองมาพบกัน และรักกันในที่สุด.. .....หลายๆ คนอาจจะเชื่อ แต่คงไม่เชื่อมากเท่าผมแน่ๆ.. เพราะผมเห็น... เห็นด้ายสีแดงที่นิ้วก้อยข้างซ้ายของผม.. ด้ายที่ผูกติดตัวมาตั้งแต่จำความได้.. ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าปลายอีกข้างนึงของมัน จะผูกติดกับใคร นั่นแหละคือสาเหตุที่ผมเดินทางหาปลายอีกด้านนึงของมัน..
.....เด็กหนุ่มคนนึงที่ต้องการตามหาสิ่งที่ท้าทายที่สุดในชีวิตของเขา..
ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งที่เค้าตามหาจะอยู่ไกลขนาดไหน.. และไม่รู้ว่าจะมีหรือไม่.. แต่เค้าก็เริ่มเดินทาง.. การเดินทางไปตามด้ายสีแดงตรงปลายนิ้วก้อย..การเดินทางที่รู้ทางเดิน.. แต่ไม่รู้จุดหมาย.. .....ผมเดินทางไปตามเมืองต่างๆ ที่ด้ายสีแดงของผมพาดผ่าน. ได้พบ ได้เห็นอะไรหลายๆ อย่างที่ไม่มีทางจะได้เจอในเมืองของผม ใจนึงก็คิดว่าเป็นการเรียนรู้ที่ดี.. แต่มันก็ไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริง.. เป้าหมายของผมคือ.. ปลายด้ายสีแดง... .....และแล้วผมก็ได้เพื่อนร่วมเดินทาง.. เมื่อวันนึงผมพบกับผู้หญิงที่ตามหาปลายอีกด้านนึงของด้ายแดงเหมือนกัน.. แต่เธอคงไม่ใช่ปลายด้ายแดงของผมหรอก.. เพราะด้ายแดงของผมยังไปอีกไกล... .....เราพบกันโดยไม่ได้ตั้งใจ และก็ไม่ได้เป็นการพบกันที่ทำให้ผมพอใจมากนัก.. บอกตรงๆ เธอไม่ใช่ผู้หญิงในสเปคของผมเลย.. แถมเราทะเลาะกันตั้งแต่เจอกันครั้งแรก แต่เราก็ร่วมเดินทางด้วยกัน เพราะด้ายสีแดงของเธอกับของผมมันไปทางเดียวกันน่ะสิ. .....ก็ยังดีนะ ที่ผมไม่ได้เดินทางคนเดียว อย่างน้อยก็มีเพื่อนร่วมทาง ที่เห็นและตามหาปลายอีกข้างนึงของด้ายแดงเหมือนกัน.. ....การเดินทางร่วมกันของเราทำให้ ผมเห็นตัวจริงของผู้หญิงคนนี้มากขึ้น.. เป็นตัวจริงที่น่าเคารพ น่าให้เกียรติในฐานะผู้หญิงคนนึง.. จะว่าไปเธอก็นิสัยดีนะ ตอนที่ทะเลาะกันครั้งแรกคงเป็นการเข้าใจผิดซะมากกว่า ความรู้สึกของผมที่มีต่อเธอเริ่มดีมากขึ้นเรื่อยๆ..
มีอยู่ครั้งนึงที่ผมคิดว่าถ้าปลายด้ายแดงอีกข้างนึงของผม
ไปหยุดอยู่ที่นิ้วก้อยของเธอก็คงจะดี.. มันก็ไม่แน่นะ.. ถ้าเป็นจริงผมก็คงมีความสุข.. แต่ถ้าไม่ใช่ .. ผู้หญิงคนนั้นคงเป็นผู้หญิงที่วิเศษกว่าเธอคนนี้แน่ๆ ..
ยิ่งผมได้รู้ว่าเพื่อนร่วมเดินทางของผมเป็นผู้หญิงที่วิเศษเพียงใด ผมก็ยิ่งอยากให้ผมเจอปลายด้ายแดงของผมไวๆ .. ผู้หญิงที่ดีกว่าผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงที่เป็นเนื้อคู่ของผมจะเป็นยังไงน๊า.. .....นานขนาดไหนก็ไม่รู้ที่เราร่วมเดินทางด้วยกัน..
ผมยอมรับว่าเธอเป็นเพื่อนร่วมเดินทางที่ดีที่สุด.. เราช่วยเหลือกันมาตลอด.. แต่มันก็คงจะสิ้นสุดแล้วล่ะ.. เพราะด้ายแดงของผมกับเธอ มันแยกกัน.. ตรงทางแยกพอดี.. ทางแยกนี้มันแยกไปสู่เมืองสองเมือง .. ด้ายของผมแยกไปทางขวา.. มุ่งสู่เมืองบนยอดเขา ซึ่งผมเชื่อว่าคงเป็นปลายด้ายของผมแล้วล่ะ .. เพราะเมืองนี้อยู่ยอดเขาพอดี.. ส่วนของเธอแยกออกไปที่เมืองข้างล่าง.. .....เรายืนคุยกันตรงทางแยกซักพักนึง เพื่อกล่าวคำอำลาและแสดงความยินดีซึ่งกันและกัน เราจะได้เจอจุดหมายของเราซักที.. ข้อตกลงสุดท้ายของเราก่อนจะแยกจากกันคือ เราจะกลับมาเจอกันที่ตรงทางแยกนี้ ไม่ว่าจะเจอ หรือไม่เจอปลายด้ายแดงก็ตาม.. เราตกลงกันตามนี้.. แล้วเราก็แยกทางกัน.... .....ผมรู้สึกแปลกๆ ที่ต้องกลับมาเดินทางคนเดียว ทำให้ผมไม่ดีใจมากนักที่รู้ว่า ปลายด้ายของผมจะไปสุดตรงที่เมืองตรงยอดเขา ผมเดินแยกจากเธอไปช้าๆ.. ในหัวมีแต่เรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นตอนที่เราเดินทางด้วยกัน.. ความประทับใจต่างๆ ที่เกิดขึ้นตลอดการเดินทาง.. ความรู้สึกดีๆ ที่เรามีให้กัน.. .....และแล้วผมก็หยุดเดิน .. หยุดห่างจากทางแยกไม่ไกลเท่าไหร่.. แล้วผมก็วิ่งกลับไปยังทางแยกนั้นอีกครั้ง.. ไม่มีเหตุผลที่ผมทำแบบนี้เลย.. แต่ก็ทำ.. ผมกลับไปถึงทางแยกนั้นอีกครั้ง.. ซึ่งเธอก็นั่งอยู่ที่นี่อยู่ก่อนแล้ว.. .....เรานั่งคุยกันซักพัก.. ผมบอกเธอไปว่าผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงกลับมา.. ส่วนเธอ.. เธอบอกว่าเธอกลัว.. กลัวว่าจะไม่มีใครตรงปลายด้ายแดงของเธอ แล้วเธอก็ร้องไห้.. เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นเธอร้องไห้.. .....สิ่งที่ผมภูมิใจมากกว่าตัดสินใจการออกเดินทางตามหาคู่ชีวิตของผม ..คือการตัดสินใจครั้งนี้แหละ.. ผมเช็ดน้ำตาให้เธอ .. ตัดด้ายแดงของผม และเธอออก แล้วผูกเข้าด้วยกัน... ผมไม่รู้หรอกว่าเธอจะโกรธผมรึเปล่าที่ผมทำแบบนี้.. อยากจะถามเธออยู่หรอก แต่เธอก็ร้องไห้ไม่หยุด.. และกำลังกอดผมอยู่... -----------------------------------------------------------
-----------------------------------------------------------
ปล.ขอบคุณฟอร์เวอร์ดเมล์ดีๆจากเจ๊หวานด้วยนะค๊าบบ February 21 Bye~ : ในความรู้สึกของฉันที่มีเธออยู่ด้วยกันบนโลกใบนี้ ห่างหายไปนานจนนึกว่าจะไม่ได้มาเขียนต่อซะแล้วสิ (^^") ช่วงนี้ไปติด HI5 ครับ ตามไปเยี่ยมเยียนกันได้ ติดถึงขั้นที่ว่า เปิดเครื่องมา เช็คเมลล์ แล้วก็ต้องเข้าเจ้า HI5 นี่ก่อนเลย คิดดูดิ แต่พักหลังมานี่กำลังพยายามเปลี่ยนนิสัยตัวเอง ใช้คอมพ์ให้น้อยลง ใช้ชีวิตให้มากขึ้น ^^ จำได้ว่าผมเคยบ่นมาตลอดว่า อยากจะลาออก จะไปเรียน จะไปทำโน่นทำนี่ แต่พอเอาเข้าจริงๆ ชีวิตผมก็ยังเหมืนเดิม แผนที่วางไว้ ก็ค่อยๆได้ทำทีละอย่างสองอย่าง
แต่ทำตามแผนการของจริง ระยะเวลาจริง เล่นจริง เจ็บจริง นี่มันนานกว่าที่คิดแฮะ ไหนจะรวมไปถึงช่วงที่ตั้งหลัก ดูจังหวะและโอกาส ดูไปก่อน อยู่ไปก่อน ..อย่างช่วงนี้ด้วย ..นานจริงๆ เฮ่อ นาน .. จนมีคนแซงหน้าลาออกไปก่อน อีกคนนึงละ ได้ข่าวว่า พี่สาวแสนสวย จะไปกิน เอ้ยย เป็นพี่เลี้ยงเด็กที่ฟลอริด้า
พร้อมกันนั้น อาจจะได้เจอกับพายุเฮอริเคนที่ไฝ่ฝัน "ไม่เป็นไรพี่ชอบ เคยเห็นในทีวี เดี๋ยวจะถ่ายรูปมาฝาก เอิ้กก" ..ไหวไหมเนี่ย พี่เรา.. สู้ๆคับ จริงๆเพลงนี้ เหมาะกับบรรยากาศแบบว่า ร่ำลากันจากการจบการศึกษามากกว่า แต่ความหมายดีๆแบบนี้ ส่วนตัวแล้วชอบมากไง เลยอยากจะมอบให้ ในโอกาสที่จะต้องร่ำลากันไปอย่างตอนนี้ "โชคดีนะพี่" --------------------------------------------------------------- Bye : สิงห์เหนือเสือไต้ เฮ้เธอ ก่อนโบกมือลา ขอร้องเธอทบทวนบางอย่างที่เราสัญญา ว่าจะไม่ลืม แม้วันข้างหน้าทุกสิ่งทุกอย่างอาจเปลี่ยนไป สัญญานะจะไม่ลืมเลือนว่าเพื่อนคนนี้คือใคร และขอให้จำขึ้นใจว่าไม่มีใครใดอื่น จริงใจกับเธออย่างนี้ เท่ากับเพื่อนเก่าเพื่อนซี้ในเมื่อวานซืน และคนที่หยัดยืนเคียงข้างเป็นเพื่อนไม่เป็นอื่น และจะเป็นอย่างงี้เสมอไม่ว่าในพรุ่งนี้หรือวันมะรืน และฉันไม่คืนคำหรอกเพื่อนรักไม่ต้องเขิน ไม่เคยจะพูดออกไป ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่เขิน และฉันก็กลั๊วกลัวเธอจะไปคิดว่าผิวเผิน เวลาจะไม่มีอยู่แล้ว แต่ความรู้สึกยังมากเกิน จะพูดไปเพลิ๊นเพลิน ว่าทางเดินมันจบตรงนี้หละ ประตูบานเก่าปิดลง ประตูบานใหม่ก็เปิดขึ้นแล้วล่ะ เมื่อเธอต้องไปลำพัง ก็จงดูแลตัวเองดีๆนะ และเจอกันใหม่อีกครั้งเมื่อเป็นผู้ใหญ่ ฉันมั่นใจ.. ว่าเธอจะแข็งแรง กว่าเมื่อก่อน จะมีวันที่ดี อย่างที่ฝันเอาไว้เมื่อก่อน * ฉันมีเรื่องราวดีๆ ที่ทำให้ใครต้องอิจฉา ฉันมีเวลาดีๆ กับเพื่อนดีๆตลอดมา แม้ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไง เธอยังมีความหมาย บอกไว้ก่อนนะ.. คือความทรงจำงดงาม ที่ไม่มีเลือนลาง และเข็มนาฬิกาที่มันเคลื่อน ก็พาเรามาจนถึงวันที่ตัวฉันเองก็อยากเลื่อน ถึงเวลาที่คำว่าเพื่อน ต้องตามหาสิ่งที่ตัวเชื่อ หยิบปากกามาเซนต์เสื้อว่าในทุกเมื่อที่น้ำตาทำแก้มของเธอเปื้อน มันจะเป็นเรื่องธรรมดา ความเศร้าไม่เคยมาแตะทีมีก็แค่พระศาสดา เมื่อเรายังเป็นแค่คนที่ออกเดินค้นในสิ่งที่ตามหา ขวากหนามและอุปสรรคจึงกลายเป็นสิ่งที่ตามมา การจากลาเป็นตัวแทนของการเริ่มต้น..สิ่งใหม่ๆ โลกนี้มันกว้างใหญ่ เกินกว่าที่เราจะแขวนเอาไว้บนไหล่ ข้างนอกมีความฝันใฝ่ ยืนรอให้เธอไปคว้าไขว่ และฉันพบว่ามันมีเยอะ กว่าที่เราสองจะนับได้ถ้วนว่ามีเท่าไหร่ เมื่อกบ 2 ตัว แยกกันออกจากกะลา ฉันเลยเก็บมิตรภาพเจือจางกับหมึกปากกา เขียนข้อความถึงตรงนี้ ว่าไกลห่างนับหมื่นลี้ แต่ ซอโซ่ กอดคอไม้โท และสระอี ยังเหมือนเดิม เธอจงจำไว้เพื่อนซี้ แม้จะยังมีผลสมการที่เราโบกมือบ๊ายบาย ให้ความเป็นเพื่อนเป็นสัมปทานกับสิ่งดีๆ และร้ายๆ เขียนคำลาตั้งยืดตั้งยาว เพียงอยากบอกเธอตอนท้ายๆ * ฉันมีเรื่องราวดีๆ ที่ทำให้ใครต้องอิจฉา ฉันมีเวลาดีๆ กับเพื่อนดีๆตลอดมา แม้ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไง เธอยังมีความหมาย บอกไว้ก่อนนะ.. คือความทรงจำงดงาม ที่ไม่มีเลือนลาง ฟ้าที่ถูกเมฆดำมากั้นบัง ไม่ได้แปลว่าข้างหลังเมฆจะปราศจากซึ่งแสงจันทร์ มันก็คงจะเหมือนดังที่ใครซักคนเค้ากล่าว .. ว่าเพื่อนแท้มันหายาก เพราะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า เราล่องเรือลงลำเดียวกัน มาทั่วทั่งอ่าว แต่แล้วจะมีใครรู้ว่าอ่าวที่ว่ามันอาจจะกว้างแค่กาละมัง พรุ่งนี้ยังมีอาทิตย์อันร้อนผ่าว และมันคงจะถึงคราวที่ฉันและเธอต้องหันหางเสือเรือกลับเข้าฝั่ง เพราะฝนทั่งให้เป็นเข็มง่ายกว่า หางมในทะเล เก็บภาพของข้าวมื้อนั้นที่เราแบ่งกันในจานเปล เก็บเนื้อร้องเดิมๆท่อนนั้นที่เรากอดคอกันร้องเพลง เหลือเพลงนี้เป็นเพลงสุดท้ายที่ฉันจะปล่อยให้บรรเลง แทนน้ำตาล่วงผลอย จากดวงตาจ๋อยๆ เก็บสีหน้าหงอยๆ ก่อนโบยมือลาหยอยๆ ในวันพรุ่งนี้ ที่นี่ก็คงจะเปลี่ยนไป ผู้คนมากมายเข้ามาแทนเธอกับฉัน บนกระดาน ข้อความเดิมๆที่ฝากเตือนทิ้งไว้ มันคงสลายกลายเป็นเพียงแค่ฝุ่นผงบนความว่างเปล่า บนทางเดินเก่าๆ บนโต๊ะเก้าอี้เก่าๆ ไม่ว่าจะมีใครมาตรงนี้มันก็ยังเป็นที่เก่าๆ ก็เรื่องราวที่เราได้ทิ้งไว้ ไม่ลบเลือนไปง่ายดาย และเพียงเธอยังมีข้อความให้รับรู้ และเมื่อคิดถึงยังมองดูรูปถ่าย ภาพที่ยังจำกัน ในเมื่อเจอกันอีกครั้ง จำไว้ว่าฉันยังมีเธอเสมอไป * ฉันมีเรื่องราวดีๆ ที่ทำให้ใครต้องอิจฉา ฉันมีเวลาดีๆ กับเพื่อนดีๆตลอดมา แม้ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไง เธอยังมีความหมาย บอกไว้ก่อนนะ.. คือความทรงจำงดงาม ที่ไม่เคยเลือนลาง --------------------------------------------------------------- January 09 บทเพลงเพื่อพระพี่นางฯ - Songs for Her Royal Highness Princess Galyani Vadhana
ไม่ว่าจะเป็นการจัดงานนิทรรศการตามมหาวิทยาลัยต่างๆ, ถือเป็นความสามัคคีล่าสุดที่คนไทยได้ร่วมแสดงความไว้อาลัย ด้วยความจงรักภักดีตามหน้าที่ของตน รวมไปถึงวงการดนตรีอย่างเราๆ ที่มีบทบาทไม่น้อยเลยในช่วงเวลานี้
January 06 แสงหนึ่ง : ร่วมถวายอาลัย แด่สมเด็จพระพี่นางฯ"ขอร่วมถวายอาลัยแด่สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ขอพระองค์จงเสด็จสู่สวรรคาลัย และเป็นแสงหนึ่งอยู่ในดวงใจของประชาชนชาวไทยตลอดกาล" ควรมิควรแล้วแต่จะโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม - ข้าพเจ้าไซนิล สมบูรณ์ ขอนำเพลงที่โดดเด่นมากในช่วงนี้ซึ่งเป็นบทเพลงที่คุณ บอย โกสิยพงษ์ ได้ประพันธ์ขึ้นเพื่อประกอบนิทรรศการ"แสงหนึ่งคือรุ้งงาม" เมื่อครั้งฉลองครบรอบพระชนมายุ 84 พรรษา แต่ที่หยิบมาให้ฟังนี้จะเป็นเวอร์ชั่นที่นักเรียนทุนดนตรีคลาสสิกในพระอุปถัมภ์ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้เล่นถวายในคอนเสิร์ตพระกรุณาธิคุณทุนดนตรีคลาสสิก แสงหนึ่งคือรุ้งงาม --------------------------------------------------
แสงหนึ่ง Boyd & Nop Verse 1 รู้ไหมว่าเราซาบซึ้งใจแค่ไหน และรู้ไหมว่าเรานั้น ปลาบปลื้มเท่าไหร่ ที่ได้มีเธอ เป็นพลังอันสำคัญ เพราะว่าเรานั้นรู้เธอทำเพื่อใคร เหน็ดเหนื่อยแค่ไหน เธอไม่ไหวหวั่น เพื่อที่จะให้เรานั้นได้เดินต่อไป Pre , Chorus แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ แต่ว่าสำหรับเรานั้น... Chorus เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น ก็เด่นชัดขึ้นทันที เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้ ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด Verse 2 ถึงแม้ว่าพรุ่งนี้ จะเป็นเช่นไร วันและคืนจะหมุนเปลี่ยนสักเท่าไหร่ เรานั้นก็แน่ใจ ว่าจะมีเธอยืนอยู่ข้างหลัง Pre , Chorus แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ แต่สำหรับเรานั้น... Chorus เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น ก็เด่นชัดขึ้นทันที เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้ ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด Bridge จึงอยากขอมอบเพลง เพลงนี้ให้ ให้เธอรับรู้ว่าสำหรับเรา เธอสำคัญเพียงไหน Chorus เธอเป็นดั่งแสง ที่มองไม่เห็น แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น ก็เด่นชัดขึ้นทันที เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้ ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้ ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด -------------------------------------------------- November 23 Yesterday tomorrow .. Today! : เรายังคงเดินไปข้างหน้าไช่ไหม?
ความรู้สึกตอนนี้ .. เหมือนอยากจดจำช่วงเวลานี้ให้ได้มากที่สุด
-------------------------------------------------- October 25 ParastaClothing : open to order NOW !!
มาแล้วครับแบรนด์เสื้อผ้าใหม่ ParastaClothing ต้อนรับลมหนาวกับ winter collection 2007!!
"ก้าวแรก" นี่ล่ะที่ผมคิดว่า..สำคัญที่สุด ใครสนใจอยากร่วมเป็นหนึ่งในการสนับสนุนการเริ่มต้นดีๆ กับพวกเขาก็สามารถคลิกเข้าไป --------------------------------------------------------- September 26 ~เวียงจันทร์ : อดีต ปัจุบัน อนาคต~
เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาไปเวียงจันทร์มาครับ ในทีแรกนั้น พวกเราว่าจะไปลาวเพื่อดูประกวดนางสาวลาวกัน สุดท้ายก็เลยไม่ได้ไปไหนมากมาย แล้วไปนั่งจีบเบียร์(เป็นลังๆ) ชมพระอาทิตย์ยามเย็น ที่ลานเบียร์ริมแม่น้ำโขง
ปล.มีรูปสวยๆเยอะเลย แต่ถ้าจะดูทั้งหมด เข้าไปดูได้ในอัลบั้มนะคร๊าบบ ----------------------------------------------
---------------------------------------------- | ||
Invite as friend
